Ilse: Dienstauto

Dochterlief twitterde dat ze met pa in de dienstauto zat en Almere had weer iets om van te smullen. Met de bonnetjesaffaire nog vers in ons achterhoofd, veren we op bij elke stinkende declaratie.

In calvinistisch Nederland mag werk van alles zijn, behalve leuk. Dat een wethouder uit hoofde van zijn functie een musical bezoekt, klinkt niet helemaal koosjer. Maar oké, het kan. We zouden het niet erg vinden wanneer hij alleen of met een zakenrelatie ging en vervolgens de dienstauto pakte. Maar met zijn dochter...

Het is een grof schandaal! Waar ik me nog het meest over verbaas, is dat iedereen maar begrijpt waar deze ophef over gaat. Warempel Scholten zelf reageert verdedigend. Op de vraag waarom zijn dochter haar tweet weer verwijderde, antwoordde hij dat ze hem niet in verlegenheid had willen brengen. In verlegenheid? Zijn we zo bekrompen? Hoeveel netwerkborrels, gala’s en feestjes rennen we met z’n allen wel niet af? En mogen we de kilometers die we daarvoor afleggen niet declareren als onze jurk te mooi is? Als we te veel wijn drinken, of onze partner meenemen? Werk en privé lopen bij de meeste mensen door elkaar. ’s Nachts denken we aan ons werk, op kantoor bellen we met huis.

Ja, een wethouder moet wet-houden. Maar een beetje bewegingsvrijheid moet er zijn. Of mag hij straks aan het eind van het jaar ook zijn kerstpakket niet meer delen met vrouw en kind?