Venus laat zich niet zien

ALMERE/PETER SCHAT - Het lijkt even de omgekeerde wereld, vanochtend langs de Duikerweg.

,,Wat vind je ervan?’’ is het eerste wat de verslaggever op zich krijgt afgevuurd. We staan in de regen op een smalle polderweg langs een perceel kleine maïsplantjes. Het is kwart over vijf, zeven minuten voor de zon opkomt. Wolken spannen een grijze koepel boven ons, waaruit het gestaag regent. ,,Het is teleurstellend, lijkt mij’’, voeg ik, die eigenlijk de vragen moet stellen, me in de rol van ondervraagde.

Om me heen vier mannen, lid van Sterrenwacht Almere, en twee vrouwen. Mogelijke aspirant-leden. Ze lazen in een nieuwsbrief over het zeldzame fenomeen van de Venuspassage, die zich vanochtend voor het laatst voltrok deze eeuw en waren vroeg opgestaan om het mee te maken. Voorzitter Hugo Batema poogt hen binnenboord te trekken door uitgebreid te vertellen wat voor moois er te beleven is rond de sterrenwacht in Almere Haven. Films, lezingen, en waarnemingen als Buienradar helder weer voorspelt.

Het zit er vanochtend niet in, dat heb je met verschijnselen die zich voordoen als het hen uitkomt. Het voor de zon langstrekken van Venus maakt de mensheid pas weer begin volgende eeuw mee. ,,Jammer’’, zegt Batema. ,,Venus is iets kleiner dan de aarde, maar staat dichterbij ons dan de zon. Daardoor zie je Venus ten opzichte van de zon ongeveer in dezelfde verhouding als de aarde.’’ Dat doet medelid Chris van der Linden wel wat. ,,Je ziet dat wij helemaal niets voorstellen in het heelal.’’ We moeten het doen met de gedachte. Of nee, de smartphone van de verslaggever brengt uitkomst. De groep dromt erom samen. Op een appje dat toont wat zich achter de wolken voltrekt, zien we toch de buurplaneet voor de zon langs gaan.