Directeur David van Gennep bij de apeneilanden van Stichting Aap. Foto: Studio Kastermans
Directeur schrijft boek over 40 jaar Stichting Aap
Gepubliceerd op 27 januari 12, 20:50 Laatst bijgewerkt op 27 januari 12, 20:51ALMERE/TAMAR DE VRIES - ,,Stichting Aap bestaat in april 40 jaar. Ikzelf ben in 1982 bij Aap begonnen, dus we vonden dat daar wel een jubileumboek bij hoorde. Dinsdag overhandig ik het eerste exemplaar van ‘Een Apenleven Lang’ aan Martin Gaus. Hij is de man die door zijn tv-programma Tros Dierenmanieren Stichting Aap landelijke bekendheid heeft gebracht.’’
Directeur David van Gennep van de Almeerse apenopvang was begin jaren negentig werkzaam als bioloog en wilde gaan promoveren, toen hij werd gevraagd om de stichting - destijds nog gevestigd in Amstelveen - er bovenop te helpen. Er waren schulden en de oprichters Okko en Riga Reussien hadden moeite het hoofd boven water te houden. In Amstelveen kon de apenopvang niet uitbreiden vanwege de weerstand van de lokale bevolking. Aap zat diep in de ellende. ,,Als bekend werd dat de stichting zich ergens wilde vestigen, stond er altijd wel iemand te schreeuwen ’wij willen die aidsapen hier niet’. Dat was de toon, Poolse landdag’’, haalt Van Gennep herinneringen op. Deze periode ziet hij als het dieptepunt van zijn jaren bij Aap. ,,Er werden rechtszaken gevoerd waar sentimenten en onredelijke angst de boventoon voerden. Veldslagen moest je leveren, alsof je een halve gare was die iets bizars wilde.’’ ,,Op een bepaald moment belde er een donateur naar Aap die vertelde dat er in Almere een complex leeg stond. Er was nog één kans om het terrein voor de neus van een projectontwikkelaar weg te kapen en te zorgen dat er instellingen en organisaties met een maatschappelijke functie gehuisvest konden worden. Dat was De Kemphaan.’’ Na Amstelveen voelde Almere als een warm bad, vertelt de Aapdirecteur. ,,Wat ik heel apart vond is: ik had het plan voor de verhuizing naar Almere geschreven, het kwam in de krant en ik kneep hem als een ouwe dief. Toen kwam het eerste telefoontje. Ik was op het ergste voorbereid, maar het bleek een uitnodiging te zijn om naar een kaas- en wijnproeverij te komen waar ook de andere gebruikers van De Kemphaan aanwezig waren. Daar vertelde iedereen me dat ze zo blij waren dat Stichting Aap naar Almere kwam. Vanaf toen nam ik me voor dat we onze communicatie altijd over de positieve boeg gooiden.’’ Dat voornemen komt in de apenopvang meer dan van pas. ,,Het zijn vaak meer dan ellendige omstandigheden waar we de apen uit weghalen. Daarom heb ik in het jubileumboek ook geprobeerd de geschiedenis op een luchtige toon te beschrijven’’, zegt Van Gennep. In de loop van de decennia is het werk van Aap veranderd. ,,In de beginjaren vingen we alle uitheemse diersoorten op. In 1995 hebben we een scheiding aangebracht. Je kunt niet én veel soorten opvangen én internationaal actief zijn. Door het afstoten van taken konden we gaan specialiseren’’, vertelt Van Gennep. ,,In de beginjaren werkten we veel meer op basis van ’trial and error’. Tegenwoordig kan je makkelijk gegevens opvragen via internet. Dat is ook ons toekomstige beleid: alles wat wij doen en leren kunnen we delen met andere organisaties, zodat niemand opnieuw het wiel uit hoeft te vinden.’’ Stichting Aap wil zich in de toekomst gaan toeleggen op een functie als kenniscentrum. De apenopvang heeft het accent in de afgelopen decennia zien opschuiven van puur praktische zaken rond opvang, naar internationale regelgeving voor dierenwelzijn. De Spaanse vestiging Prima Domus zal verder ontwikkeld worden voor tijdelijke opvang van zoogdieren. Behalve over het ontstaan, jeugd en volwassen leven van Aap gaat ‘Een Apenleven Lang’ over de dieren die bij Stichting Aap leven of geleefd hebben. De opbrengst van het boek komt ten goede aan de Dakloze Apen-campagne. Dat geld is bestemd voor de bouw van een nieuw apenverblijf op het terrein. ,,Volgens mijn berekening kunnen we van de verkoop van 800 boeken één binnenverblijf van vier vierkante meter betalen. Veel boeken kopen dus!’’, besluit Van Gennep.
